Gezicht achter een gift

‘Zolang ik me kan herinneren, is onze familie verbonden met Ikazia. Mijn ouders kochten vroeger speciale lepeltjes. De opbrengst daarvan was bestemd voor de Interkerkelijke Actie Ziekenhuis in Aanbouw. Zo droegen zij bij aan de totstandkoming van Ikazia, het eerste protestants-christelijke ziekenhuis in Rotterdam-Zuid. Die band met het ziekenhuis is altijd gebleven. Van onze 5 kinderen zijn er 4 in Ikazia geboren. En ook 3 kleinkinderen zagen er het levenslicht.

Inmiddels zijn mijn man en ik ook Vriend van Ikazia. Om eerlijk te zijn, dacht ik dat we al lid waren van de Vriendenstichting, maar dat lidmaatschap stond op naam van mijn ouders en was verlopen. Toen ik daar laatst achter kwam, heb ik me meteen aangemeld. Het voelt als een logische stap. Het christelijke karakter van Ikazia spreekt me aan. De warmte van de mensen, de kleinschaligheid en vele betrokken vrijwilligers maken het tot een fijn ziekenhuis. Die gemoedelijkheid heb ik zelf ook ervaren toen ik als patiënt in Ikazia lag. Dat het ziekenhuis een buitenpoli heeft in Barendrecht, vind ik ook prettig. Het maakt Ikazia voor mensen uit de omgeving goed toegankelijk.

Als Vriend draag ik bij aan initiatieven die patiënten en bezoekers ten goede komen. De nieuwe loopbrug tussen de parkeergarage en het ziekenhuis is hier een mooi voorbeeld van. Die brug is echt een aanwinst. Het voelt goed om daaraan bij te dragen. Onze band met Ikazia gaat trouwens verder dan de zorg. Thuis in Barendrecht hebben we een kwekerij van pioenrozen, sierfruit, pompoenen en verschillende soorten groenten. Ter gelegenheid van de opening van de nieuwe oncologie- en kinderafdeling van Ikazia mochten we enkele jaren geleden een partij pioenrozen leveren. Ook dat vond ik bijzonder.

Mijn ouders droegen vroeger met hun lepeltjes bij aan de bouw van Ikazia. Als Vriend zetten mijn man en ik die traditie nu voort. In al die jaren is er dus eigenlijk weinig veranderd. Ikazia hoort gewoon bij onze familie.’

Anne Booij, Barendrecht