Gezicht achter een gift

‘Een paar jaar geleden werd ik benaderd met de vraag of ik lid wilde worden van de Vriendenstichting. Daar hoefde ik niet over na te denken. Ik heb 32 jaar in het ziekenhuis gewerkt en voel me tot op de dag van vandaag een vriend van Ikazia.

Met heel veel plezier kijk ik terug op mijn jaren als internist en Maag-Darm-Leverarts. De sfeer in het protestants-christelijke ziekenhuis speelde daarin een belangrijke rol. De samenwerking met betrokken en toegewijde artsen en verpleegkundigen, de korte lijnen tussen collega’s en de prettige samenwerking met huisartsen.

Ook aan het contact met patiënten, die uit alle windstreken kwamen, bewaar ik warme herinneringen. Tijdens mijn loopbaan ben ik meerdere keren door andere ziekenhuizen benaderd, maar ik heb daar altijd ‘nee’ tegen gezegd. Gewoon omdat ik het veel te goed naar mijn zin had in Ikazia.

Toen ik in 1985 begon, waren we met 4 internisten. Bij mijn afscheid in 2017 waren dat er ongeveer 15. Dat laat wel zien hoe de vakgroep zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld. Wat mijn werk voor mij zo bijzonder maakte, was de combinatie van patiëntenzorg en opleiding. Jarenlang heb ik jonge artsen mogen opleiden, eerst tot internist, later tot MDL-arts.

Inmiddels heb ik het ziekenhuis ook als patiënt leren kennen. Ook die ervaring is positief en bevestigt voor mij hoe toegewijd zowel specialisten als verpleegkundigen hun werk doen.

Als lid van de Vriendenstichting volg ik de ontwikkelingen in Ikazia met bijzondere interesse. De stichting levert een mooie en waardevolle bijdrage aan initiatieven waarmee het ziekenhuis bovenop de zorg iets extra’s kan doen. De nieuwe loopbrug die de parkeergarage met het ziekenhuis verbindt, is hier een mooi voorbeeld van (zie voor een impressie de foto). Deze verbinding maakt Ikazia voor patiënten en bezoekers beter toegankelijk. Mooi dat ik hier via mijn lidmaatschap een steentje aan kan bijdragen.'

Rob Ouwendijk, voormalig internist en MDL-arts